Do poprawnego działania strony wymagana jest włączona obsługa JavaScript

Antonina Karpowicz-Zbińkowska: The Hilliard Ensemble, Perotin

Antonina Karpowicz-Zbińkowska: The Hilliard Ensemble, Perotin

Perotin (ur. 1155-1160, zm. 1200-1205), to czołowy przedstawiciel tzw. Szkoły Notre Dame, której sztandarową formą wykształconą w ramach opracowań propriów mszalnych jest dwu, trzy i czterogłosowe organum


Perotin (ur. 1155-1160, zm. 1200-1205), to czołowy przedstawiciel tzw. Szkoły Notre Dame, której sztandarową formą wykształconą w ramach opracowań propriów mszalnych jest dwu, trzy i czterogłosowe organum - przeczytaj felieton z cyklu Perły Muzyki Dawnej

 

Przyznaję się do tego, że nie lubię tego chyba najsławniejszego zespołu wykonującego czysto wokalną muzykę dawną – Hilliard Ensemble. Może jest to spowodowane jakąś angielską flegmą dającą się w ich sposobie śpiewania, może dlatego, że brzmią jakoś mdło, a może po prostu drażni mnie barwa głosu Davida Jamesa – kontratenora.

Jednak przyznać im trzeba, że wiele ich nagrań stanowi kamienie milowe w dziejach dyskografii muzyki dawnej. Do nich należy z pewnością płyta pt. Perotin, która zawiera najsławniejsze kompozycje tego kompozytora. Nagranie to pochodzi z 1989 r., jest więc dokonane jeszcze w dawnym składzie, wśród wykonawców słyszymy także Paula Hilliera, śpiewaka o aksamitnym barytonie, który później opuści zespół i założy własny – Theatre of Voices.

Perotin (ur. 1155-1160, zm. 1200-1205), to czołowy przedstawiciel tzw. Szkoły Notre Dame, której sztandarową formą wykształconą w ramach opracowań propriów mszalnych jest dwu, trzy i czterogłosowe organum, które, w przeciwieństwie do poprzednich technik kompozytorskich, polegających na prowadzeniu głosów równolegle, polega na wzięciu fragmentu melodii chorałowej i prowadzeniu jej w bardzo długich wartościach rytmicznych na zasadzie bourdonu oraz dodaniu do niej melizmatycznych głosów wyższych, prowadzonych w pewnym schemacie rytmicznym, naśladującym stopy metryczne w poezji greckiej, stąd określony szablon rytmiczny każdego utworu.

Oto trzy utwory z tej płyty, zarazem najbardziej znane kompozycje Perotina: organa Viderunt omnes (oparte na graduale z mszy bożonarodzeniowej) i Sederunt principes (oparte na gradualne z mszy z drugiego dnia Świąt Bożego Narodzenia, czyli z mszy o św. Szczepanie, którego tekst z kolei oparty jest na fragmencie Psalmu 118), a także solowy conductus Beata viscera, do którego tekst napisał sam Filip Kanclerz – filozof i poeta związany z Sorboną, o którym pisałam w zeszłym odcinku Pereł Muzyki Dawnej.

Antonina Karpowicz-Zbińskowska

PROO NIW belka teksty81


Czy podobał się Państwu ten tekst? Jeśli tak, mogą Państwo przyczynić się do publikacji kolejnych, dołączając do grona MECENASÓW Teologii Politycznej Co Tydzień, redakcji jedynego tygodnika filozoficznego w Polsce. Trwa >>>ZBIÓRKA<<< na wydanie kolejnych 52 numerów TPCT w 2024 roku. Każda darowizna ma dla nas olbrzymie znaczenie!

Wydaj z nami

Wydaj z nami „Kotwice w niebie” Rémiego Brague'a po polsku
Zostań współwydawcą pierwszego tłumaczenia książki prof. Rémiego Brague'a
Brakuje
Wpłać darowiznę
100 zł
Wpłać darowiznę
500 zł
Wpłać darowiznę
1000 zł
Wpłać darowiznę

Newsletter

Jeśli chcesz otrzymywać informacje o nowościach, aktualnych promocjach
oraz inne istotne wiadomości z życia Teologii Politycznej - dodaj swój adres e-mail.