Do poprawnego działania strony wymagana jest włączona obsługa JavaScript

Antonina Karpowicz-Zbińkowska: Dietrich Buxtehude, 6 Cantatas

Antonina Karpowicz-Zbińkowska: Dietrich Buxtehude, 6 Cantatas

To chyba najlepsza interpretacja muzyki północnoniemieckiej szkoły kompozytorskiej, z jej chłodem, precyzją i wycyzelowaniem linii melodycznej. Wpisuje się też doskonale w postulat Lutra o muzyce jako nośniku słowa


To chyba najlepsza interpretacja muzyki północnoniemieckiej szkoły kompozytorskiej, z jej chłodem, precyzją i wycyzelowaniem linii melodycznej. Wpisuje się też doskonale w postulat Lutra o muzyce jako nośniku słowa

Po subiektywnym wykonaniu kantat Bacha przez Joshuę Rifkina, polecam tym razem zobiektywizowane wykonanie kantat Dietricha Buxtehudego (ok.1637-1707) przez połączone siły zespołów Ochestra Anima Eterna i Colegium Vocale pod dyrekcją Josa van Immerseela. W przypadku kantat Buxtehudego mamy odwrotną sytuację, wykonywanie jego utworów wokalno-instrumentalnych stało się modne już po ugruntowaniu się minimalistycznego stylu wykonawstwa muzyki dawnej. W związku z tym wśród współczesnych wykonań Buxtehudego na zespoły solistów, to właśnie wykonanie wyróżnia się powierzeniem partii chorału protestanckiego chórowi.

Jakkolwiek przepiękne jest np. nagranie tych samych kantat dokonane przez zespół Cantus Cölln pod dyrekcją Konrada Junghänela, to jednak muszę przyznać pierwszeństwo Immerseelowi, jego wykonanie dzięki zrezygnowaniu z maniery intymności i miękkości brzmienia (którą posiada wykonanie Junghänela) zyskało wyjątkową moc i patos. To jednak chyba najlepsza interpretacja muzyki północnoniemieckiej szkoły kompozytorskiej, z jej chłodem, precyzją i wycyzelowaniem linii melodycznej. Wpisuje się też doskonale w postulat Lutra o muzyce jako nośniku słowa.

Zwłaszcza w kantacie Herzlich lieb hab ich dich, o Herr, ascetyczny chorał w długich wartościach rytmicznych, zaśpiewany przez chór na tle orkiestry, potraktowany jest na zasadzie wyznania wiary.

Jednocześnie nie ma w tym wykonaniu Immerseela nic z ciężkości, proszę zwrócić uwagę np. na kantatę Jesu, meines Lebns Leben, która została ujęta w formę chaccony, a więc oparta została na stałym basie, co nadało jej mocno motoryczny charakter, albo na taneczny finał Alleluja z kantaty Der Herr ist mit mir.

Antonina Karpowicz-Zbińkowska


Czy podobał się Państwu ten tekst? Jeśli tak, mogą Państwo przyczynić się do publikacji kolejnych, dołączając do grona MECENASÓW Teologii Politycznej Co Tydzień, redakcji jedynego tygodnika filozoficznego w Polsce. Trwa >>>ZBIÓRKA<<< na wydanie kolejnych 52 numerów TPCT w 2024 roku. Każda darowizna ma dla nas olbrzymie znaczenie!

Wydaj z nami

Wydaj z nami „Kotwice w niebie” Rémiego Brague'a po polsku
Zostań współwydawcą pierwszego tłumaczenia książki prof. Rémiego Brague'a
Brakuje
Wpłać darowiznę
100 zł
Wpłać darowiznę
500 zł
Wpłać darowiznę
1000 zł
Wpłać darowiznę

Newsletter

Jeśli chcesz otrzymywać informacje o nowościach, aktualnych promocjach
oraz inne istotne wiadomości z życia Teologii Politycznej - dodaj swój adres e-mail.