Początki ideologii faszystowskiej - Emilio Gentile

Początki ideologii faszystowskiej - Emilio Gentile

Jak zauważył jeden z pierwszych krytyków „zwrotu na prawo”, po kryzysie wewnętrznym, spowodowanym porażką wyborczą z roku 1919, faszyzm zdawał pogrążać się w niepewności i z trudem szukał wyrazistej orientacji. Niepowodzenia, poniesione w różnych próbach organizowania sił interwencjonizmu, założona z góry awersja do Partii Socjalistycznej, mieszanie perspektyw lokalnych z wątkami ogólnymi, jak i sama szczupłość liczbowa ruchu Fasci, wraz z zabiegami, aby mimo to uzyskać przestrzeń polityczną, wprowadziły – w praktyce – do nowej polityki faszystowskiej, „pod łatwą flagą miłości ojczyzny, wyraźną tendencję konserwatywną”.

Jak zauważył jeden z pierwszych krytyków „zwrotu na prawo”, po kryzysie wewnętrznym, spowodowanym porażką wyborczą z roku 1919, faszyzm zdawał pogrążać się w niepewności i z trudem szukał wyrazistej orientacji. Niepowodzenia, poniesione w różnych próbach organizowania sił interwencjonizmu, założona z góry awersja do Partii Socjalistycznej, mieszanie perspektyw lokalnych z wątkami ogólnymi, jak i sama szczupłość liczbowa ruchu Fasci, wraz z zabiegami, aby mimo to uzyskać przestrzeń polityczną, wprowadziły – w praktyce – do nowej polityki faszystowskiej, „pod łatwą flagą miłości ojczyzny, wyraźną tendencję konserwatywną”.

Początki ideologii faszystowskiej (1918-1925)

Emilio Gentile

wydawca: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego

ilość stron: 436

 

Rozwój i przemiana faszyzmu

Odejście faszyzmu od mitów demokratycznych i libertariańskich kombatantyzmu nastąpiło na przełomie 1920 i 1921 roku. Dokonał się wówczas – drogą nieuporządkowanego procesu – zwrot faszyzmu ku prawicy. Jego oznaki występowały już wcześniej w wewnętrznych kryzysach „faszyzmu z San Sepolcro”, w dyskusjach i polemikach między mussolinizmem a ekstremistycznymi nurtami kombatantyzmu, takimi jak futuryzm i fiumenizm. Mówiliśmy już o dwuznacznościach, zwia˛zanych z realizmem ruchu faszystowskiego, o pułapkach i zagrożeniach, jakie przedstawiało zbyt wyzywające stosowanie owego realizmu w oczach tych faszystów, którzy byli wrodzy pewnym postawom reakcyjnym, okazywanym przez przywódców Fasci od pierwszych miesięcy 1920 roku.

Jak zauważył jeden z pierwszych krytyków „zwrotu na prawo”, po kryzysie wewnętrznym, spowodowanym porażką wyborczą z roku 1919, faszyzm zdawał pogrążać się w niepewności i z trudem szukał wyrazistej orientacji. Niepowodzenia, poniesione w różnych próbach organizowania sił interwencjonizmu, założona z góry awersja do Partii Socjalistycznej, mieszanie perspektyw lokalnych z wątkami ogólnymi, jak i sama szczupłość liczbowa ruchu Fasci, wraz z zabiegami, aby mimo to uzyskać przestrzeń polityczną, wprowadziły – w praktyce – do nowej polityki faszystowskiej, „pod łatwą flagą miłości ojczyzny, wyraźną tendencję konserwatywną”. Konieczność zmiany kursu nie musiała kierunkować ruchu faszystowskiego ku partiom konserwatywnym. Faszyzm – biorąc pod uwagę niewielki rezonans, jaki już budził sztandar interwencjonizmu, jak i samą niemożność skupienia pod tym sztandarem wszystkich ugrupowań interwencjonistycznych – musiał przede wszystkim zaniechać polemiki między interwencjonizmem a neutralizmem i nastawić się na jedyną możliwą  wówczas politykę rewolucyjną, czyli na obronę i utwierdzenie rewindykacji ekonomicznych i społecznych klas pracujących. „Już rysuje się pewna tendencja do przegrupowywania się dawnych nurtów i skupiania się ich w dwa wielkie nurty – pracowniczy, któremu przewodzi socjalizm, i konserwatywny, zmierzający do skupienia większości pozostałych partii”. Jeśli faszyzm zamierzał mieć przyszłość jako ruch odnowicielski, powinien stanąć po stronie socjalizmu i poprzez swoją krytykę pełnić wobec rewolucyjnych ekstremistów funkcję moderującą i urealniającą. W ten sposób powinien wnieść wkład w emancypację  klas pracujących.

 

przeczytaj cały fragment

 


Na sprawy polityczne patrzymy z perspektywy spraw ostatecznych. Tworzymy ogólnopolskie środowisko skupiające intelektualistów, naukowców, publicystów, młodzież akademicką i artystów o poglądach konserwatywno-liberalnych. Prowadzimy codziennie aktualizowany portal, wydajemy tygodnik, rocznik, książki najwybitniejszych filozofów i myślicieli. Prowadzimy projekty naukowe i kulturalne. Jesteśmy współzałożycielami Instytutu Kultury św. Jana Pawła II na rzymskim uniwersytecie Angelicum. Zostań Mecenasem Teologii Politycznej. Kliknij TUTAJ lub przekaż darowiznę na konto Fundacji Świętego Mikołaja o numerze 64 2130 0004 2001 0299 9993 0001 z dopiskiem: darowizna Teologia Polityczna.

Wydaj z nami

„Od Salaminy do Radzymina” – wesprzyj wydanie nowego numeru rocznika „Teologia Polityczna”
Kim jesteśmy i kim chcielibyśmy być? Ile naprawdę warte jest dla nas to, co uważamy za swoją tożsamość?
Brakuje
Wpłać darowiznę
100 zł
Wpłać darowiznę
500 zł
Wpłać darowiznę
1000 zł
Wpłać darowiznę

Newsletter

Jeśli chcesz otrzymywać informacje o nowościach, aktualnych promocjach
oraz inne istotne wiadomości z życia Teologii Politycznej - dodaj swój adres e-mail.