Proza Michała Gołębiowskiego nie chce tylko opowiadać fabuł i skupiać się na akcji. Woli opisywać czy może raczej pokazywać spokojne „dzianie się” w najprzeróżniejszych jego przejawach.
Autor: Michał Gołębiowski
Wydawnictwo: Arcana
Rok wydania: 2026
Oprawa: miękka
Liczba stron:208
Opowiadania (i tytułowa minipowieść) ze zbioru Zagraj najlepszą piosenkę i odjedź przynoszą to, co najlepsze w dotychczasowych książkach pisarza – epifaniczną jasność myśli, zapis doświadczenia żywej wiary oraz nieusuwalnego – twórczego, nie destrukcyjnego – napięcia między religią a kontrkulturą, między łaknieniem sensu a łaknieniem mięsa; napięcia uosabianego nawiązaniami do tekstów świętych, filozoficznych, a także rockowych. W najnowszym tomie Gołębiowski wszystko to szlachetnie wyostrza, świadom swych możliwości, niczym kierowca auta sunącego nocą przez kraj, wykreowany siłą pisarskiej wyobraźni. Zabiera nas w tę podróż i choć po drodze dajemy się uwieść pięknu tej prozy, to wiemy, że gra toczy się o znacznie większą stawkę. Większą niż doczesne życie (od wydawcy)
Michał Gołębiowski (ur. 1989) pisarz, literaturoznawca, tłumacz, eseista, doktor nauk humanistycznych. Autor m.in. nagrodzonego Nagrodą Specjalną Identitas zbioru esejów Bezkres poranka, książki Słodka ziemia czy powieści Dalej tylko pola. Interesuje się duchowością i ponowoczesnością, a także hezychazmem i spuścizną Ojców Pustyni. Publikuje m.in. na łamach „Arcanów”, „Więzi”, „Teologii Politycznej”. Związany z rodzinnym Podhalem, mieszka w Warszawie.